Crypto's: get out
15-05-2018 | door: Blogger

Crypto's: get out

Vorige week besprak ik bitcoin en blockchain. ´De bubbel van cryptomunten is een manie die barst´, schreef ik, in essentie gebaseerd op de onderliggende argumentatie van Nouriel Roubini, die ik als een zeer respectabele autoriteit beschouw. Op deze blog kwamen ter zake reacties van andere deskundigen die pro zijn en de komende weken aan de orde komen.

CryptoMarkt.png

Als journalist stuur ik op feiten: wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe. 5WH noem ik die formule, met drievoudige controle van informatiebronnen. Deze blog opinieert, gedachten en meningen die niet naadloos op feiten zijn gebaseerd. Economie is een sociale wetenschap, niet exact. Bij crypto munten moet je in de filosofische essentie duiken om te weten of het al dan niet zal werken. Geld en wat daarmee samenhangt is een moeilijk te doorgronden fenomeen.

Ik heb niet de illusie dat ik de essentie van de bitcoin begrijp. Mijn afwijzing van cryptomunten is niet gebaseerd op technologie maar op financiële filosofie. Al 60 jaar beschrijf ik wat er financieel gebeurt en op basis van bronnen kan ik nog eens een paar eeuwen terugkijken. Slecht geld verdrijft altijd goed geld. We moeten oppassen dat de crypto munt, waardeloos rottig geld, gebaseerd op het piramidespel, goed gecontroleerd geld niet verdrijft. Het is goed te weten dat Soros, Gates, Roubini, Buffet en andere denkers van klasse het met me eens zijn, elk om hen moverende redenen.

We hadden in Europa en de wereld na WOII ongelooflijk veel munten. Een eigen munt is macht. Daarom kwam er de EU en de euro, daarom doen de Britten even verwoede als vergeefse pogingen zich daaruit los te maken. Daarom willen de Italianen er nu ook uit. Eigen baas met eigen macht, ook al levert het minder op. Brexit is bekrompen. Straks willen de Friezen en de Vlamingen ook nog een eigen munt. Ik wil ook wel een eigen munt, een eigen monopolie. Een zooitje ongeregeld.

Dit is niet de weg te gaan. De weg is onderweg naar één enkele en solidaire wereldmunt, uiteindelijk onder toezicht van één enkele bevoegde Centrale Bank waarvan de bestuurders benoemd worden door naar West-Europese en Noord-Amerikaanse jurisprudentie en levensbeschouwing gekozen democratisch leiderschap.

Daarbinnen en in een sociaaleconomisch stelsel gebaseerd op rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid opereert een financieel-economisch stelsel met structuren die aan die principes dienstbaar zijn, dat wil zeggen, voorkomen dat wereldwijd de inflatie hoger wordt dan 2% en ervoor zorgen dat er regionaal geen financiële bosbranden kunnen ontstaan. Dat het eerst om recht en dan om economie gaart. Solidariteit is het kernbegrip in die nieuwe wereld. Zonder dat ontbreekt toekomst, dat zagen we in 2008-2009 gebeuren wegens falend toezicht. Vanuit dat perspectief kijk ik naar de betekenis en waarde van crypto munten. Die is er dan niet. Crypto´s onttrekken zich aan alles.

In mijn nieuwe wereld die zich de komende 200 jaar zou moeten ontwikkelen, zouden overheden cryptomunten moeten verbieden omdat elke vorm van toezicht en controle daarop ontbreekt. Het is opium voor het volk. Ze dragen niet bij aan balans en stabiliteit in de wereldeconomie. Ze vormen de kermissen, het Las Vegas, de casino’s, belastingparadijzen van het financiële stelsel. Crypto munten betalen geen belasting. Zij ondermijnen de samenlevingen. Het is slecht geld. Daarom verplaatst het zich naar arme en corrupte landen. Je moet dat niet willen propageren of eraan willen verdienen, net zomin als aan de tabaksindustrie.

Cryptomunten zijn serieuze business met een marktkapitalisatie van $392 miljard verdeeld over meer dan 1.500 munten waarin de Bitcoin nog maar een aandeel van 38% heeft. Zie de grafiek. Al negen keer is de Bitcoin keihard onderuit gegaan en nog steeds denken speculanten dat het wel goedkomt. Met dank aan Vincent Everts die nu zijn congres voorbereidt, maar dat gaat vooral over blockchain. Dat is een ander verhaal met tal van nuttige toepassingen.

Door: Adriaan Meij (foto), AME Research BV, www.ame.nl

Terug naar nieuws overzicht