Column Frits Bussemaker (CIOnet): ICT is eindelijk politiek
23-02-2012
Deel dit artikel:

Column Frits Bussemaker (CIOnet): ICT is eindelijk politiek


Zowel bij het bedrijfsleven als bij de overheid groeit de kennis over de rol en mogelijkheden die ICT biedt voor de organisatie. Dit betekent niet noodzakelijkerwijs dat de ‘business’ het begrepen heeft, of dat de eigen IT- afdeling gewaardeerd, wordt maar in ieder geval is de gemiddelde directie ‘Digibewust’ geworden.

Ook in het dagelijks leven zie je die verandering. Ongeveer tien jaar geleden ‘deed ik iets met computers’ volgens mijn eigen moeder. Tegenwoordig heeft zij haar eigen iPad en kent email en Wordfeud weinig geheimen meer voor haar. Bijna elk telefoongesprek lijkt wel over die geweldige iPad te gaan. Het valt me ook steeds meer op dat veel gesprekken in mijn omgeving over ICT gaan. In ieder geval over de toepassing ervan, zoals het gebruik van Social Media of ‘Het Nieuwe Werken’. ICT is voor velen van ons een trending topic geworden.

Een van de blinde vlekken in Nederland is echter de Haagse politiek en haar omgeving. Een persoonlijk voorbeeld: ongeveer vier jaar geleden werd ik uitgenodigd op een bijeenkomst van de Zorgpoort bij Internationaal perscentrum Nieuwspoort. Een mooi gezelschap van ruim 120 bestuurders van allemaal verschillende zorgorganisaties. Het onderwerp van die middag was het “Electronisch Patienten Dossier”. Een groot deel van de discussie ging over zaken als veiligheid en hoe zo’n systeem te bouwen.

Echter, tot mijn stomme verbazing bleek uit de presentielijst dat iedereen arts was. Bij navraag waren Daan Quakernaat, de overigens uitstekende spreker, en ik de enigen te zijn met iets van een ICT achtergrond. En, op de vraag of deze discussie wel zo gevoerd kon worden zonder enige kennis van ICT werd aangegeven dat het voor de discussie toch niet relevant was. Nu zegt dit misschien iets over de beroepsgroep artsen. Maar het zegt ook iets over de Haagse politiek en haar omgeving die dit accepteert.

Incidenten
De ergernis die het bij mij opriep was aanleiding om toestemming te vragen aan Nieuwspoort om iPoort te mogen oprichten. Een poort gericht op het brengen van begrip en de meerwaarde die ICT kan leveren bij alle kamerleden. Want de Digivaardigheid van kamerleden is toch wel erg gewenst, zo niet noodzakelijk voor goede besluitvorming bij vele dossiers. Er was in eerste instantie enige terughoudendheid, immers ICT was geen politiek onderwerp.

De afgelopen jaren blijkt een discussie over de toegevoegde waarde en de positieve kant van ICT in het Haagse een lastige te zijn. De eerste indruk is dat de algemene pers en politiek alleen maar gebaat zijn bij incidenten. Daar kan je leuke verhalen over schrijven en kamervragen over stellen om zo zelf ook weer in de aandacht te komen. Maar al doende kom je tot het inzicht dat de twee werelden ieder hun eigen ‘toneeltaal’ hebben.

De ICT is toch een vakgebied van vele afkortingen en Engels jargon, waar een buitenstaander niet veel van begrijpt. Politici hebben vaak de tijd niet om die te leren. Bovendien hebben de twee werelden verschillende snelheden. Politiek is of kort en actueel of, juist strategisch en langdurig. Ik zie dat de ICT-wereld vaak moeite heeft met die verschillende snelheden.

Tenslotte is het lastig om gesprekspartners te identificeren. Echte woordvoerders ICT kent de tweedekamer niet of nauwelijks. Slechts enkele kamerleden nemen dit mee in hun breder portefeuille. Dus, als er een vraag is over bijvoorbeeld het EPD. Moet je dan naar de woordvoerder ICT of naar woordvoerder volksgezondheid? En de Nederlandse ICT-industrie zelf barst van grote en kleine belangen-, branche- en vakorganisaties die vaak allemaal langs elkaar heen praten. Dus wordt het de politici ook niet gemakkelijk gemaakt om enige kennis op te doen.

Kortom, mijn indruk is dat het, om de maatschappelijk en positieve impact die ICT kan hebben goed onder de aandacht te brengen, nodig is om eerst elkaar goed te begrijpen, elkaars taal te leren spreken en inzicht te krijgen in de specifieke mores en omgangsvormen van de andere community. En vooral met één stem te leren spreken. We hebben hier ook de algemene pers bij nodig die ook dat zelfde begrip zal moeten opbrengen. De recente verkiezing van ICT journalist Brenno de Winter als ‘journalist van het jaar 2011’ is een eerste goede stap die kant op. We gaan ICT serieus nemen. Ook al is de aanleiding weer een incident: de het kraken van de ‘OV chip kaart’. Hiermee wordt ICT eindelijk een politiek onderwerp.

Het gaat overigens allemaal goed komen. De eerste kamer krijgt inmiddels haar stukken op de iPad en over een paar jaar kunnen we de eerste kamerleden van de Generatie Z verkiezen.
  

Terug naar nieuws overzicht

Tags

Overheid