rssColumns

Als het Financieel Dagblad kopt “Mr. Yahoo, Jerry Yang, af door achteruitgang” sta ik toch even stil. Yahoo is een fenomeen, Yang is een icoon. Of als ik de pers moet geloven: was. Ho! Is dat nu echt zo?  Een innovatief bedrijf gestart half jaren ’90, met een huidige waarde van meer dan 19 miljard euro en baanbrekende merken als Yahoo mail, Yahoo messenger, del.icio.us en Flickr nu gelijk al afdoen met ‘was’? Natuurlijk ga ik mee met de harde feiten dat Yahoo de boot gemist heeft met de Microsoft bieding in 2007 van meer dan 40 miljard euro en dat ze Google niet bij hebben kunnen houden. Maar Yahoo afschrijven met meer dan 13.000 medewerkers, een netto marge van 27% in het derde kwartaal van 2011 en meer dan 187 miljoen unieke gebruikers per maand? Is de pers nu te snel, of ben ik te traag?

Nog interessanter vind ik de berichtgeving rondom Jerry Yang zelf. Die heeft het Yahoo-schip nooit willen verlaten en dat wordt hem verweten. Buiten het feit dat dit in de week van de Costa Concordia een opmerkelijke headline is, is het wel of niet aanblijven een interessant en leerzaam fenomeen: het kent namelijk een fragiel evenwicht tussen het krijgen van applaus of de zak.

Om dit fenomeen te plaatsen, gaan we naar onze eigen dagelijkse ICT praktijk. Wat is een bekende reden waarom na verloop van tijd grote, langlopende ICT programma’s verzanden? Omdat de oorspronkelijke ‘gecommitteerde’ aanjagers intussen de volgende carrièrestap gemaakt hebben. Binnen 2 à 3 jaar moet je als een zichzelf een beetje respecterende manager de volgende stap gemaakt hebben. Terwijl aanblijven (in de geest van: “Laat Lubbers zijn karwei afmaken”) in de context van meerjarenprogramma’s eigenlijk pas echt applaus verdient.  De andere zijde van diezelfde medaille leert ons dat het te lang vasthouden aan een eigen geesteskind inderdaad vaak tot verstarring, verkokering en rampen met loopgravenoorlogen leidt. Iedereen kent wel voorbeelden van eeuwenoude legacy-systemen die met hand-en-tand verdedigd worden door de al dan niet fossiele makers. Iedereen heeft voorbeelden van projectvoorstellen die jaar in, jaar uit terugkeren op de projectenkalender, ondanks het feit dat niemand precies begrijpt wat er nu zo briljant aan is, of wat het bijdraagt aan de successen van de organisatie. Op één persoon na, de grote verlichte bedenker…

Is Yang verwijtbaar lang gebleven? Kon hij daardoor niet meer objectief genoeg kijken naar zijn geesteskind en heeft hij hierdoor aantoonbaar kansen gemist? Ongetwijfeld: ook! Mijn Tao-meester zou zeggen: waar Yang is, is Yin. In Yang’s geval staat Yin voor strijdvaardigheid, gebaseerd op geloof in Yahoo en zichzelf. Het is niet goed óf slecht, het is niet blijven in vertrouwen óf angst om te vertrekken, het is Yin én Yang!

Waar ik van het weekeinde over na ga denken, is hoe ik ervoor blijf zorgen dat ik lang genoeg blijf om echte successen te behalen en op tijd plaats maak voordat die successen vergaan door mijn eigen verkokering. Ik nodig u als lezer uiteraard van harte uit ook uw Yin en Yang-balans te ontdekken!